آموزش اتریوم

چالش های استیکینگ اتریوم ۲ چیست؟

۱- استیکینگ اتریوم ۲ شامل چه مواردی است؟

جایی است که کسی ۳۲ اتریوم را واریز می‌کند تا در اتریوم  ۲٫۰ یک تأیید کننده ی اعتبار یا اعتبارسنج شود.

بلاک چین اخیراً هنگامی که اتریوم به اندازه کافی به یک قرارداد سپرده گذاری منتقل شد تا زنجیره beacon جدید را راه اندازی کند، به یک نقطه عطف مهم تبدیل شد.

در غیر این صورت به عنوان مرحله صفر حرکت جاه طلبانه اتریوم به سمت مکانیسم اجماع اثبات سهام شناخته می‌شود. برای راه اندازی، ۵۲۴،۲۸۸ اتریوم باید واریز شود.

در سال ۲۰۲۱، زنجیره های شارد وارد عرصه می‌شوند و به اتریوم اجازه می‌دهند تعداد بیشتری تراکنش در ثانیه را پردازش کند. این ارتقا برای مدتی به شدت مورد نیاز بود، زیرا اخیراً کارمزد های شبکه به دلیل محبوبیت دیفای به بالاترین حد بی سابقه رسیده است.

هنگامی که انتقال به اثبات سهام کامل شد، ماینرها دیگر در تأیید معاملات مشارکت نخواهند داشت. در عوض، تأیید کننده های اعتبار که اتریوم را در معرض خطر قرار می‌دهند مسئول اضافه کردن بلوک به بلاک چین هستند و اتریوم جدید را به عنوان پاداش دریافت می‌کنند. امید است که این روش انرژی کمتری نسبت به اثبات کار داشته باشد.

۲- نکات منفی شرکت در زنجیره beacon چیست؟

در حال حاضر استیکینگ اتریوم یک تعهد بلند مدت و مهم است؟

حداقل مبلغی که کسی توانست با آن در قرارداد سپرده گذاری شرکت کند، ۳۲ اتریوم بود و در نوامبر این ارزش به مقدار ۱۹۸۷۷ دلار بود.

این وجوه قفل می‌شوند تا زمانی که شبکه اصلی با زنجیره beacon “بارگیری” نشود. در حال حاضر، برآوردها نشان می‌دهد که ممکن است تنها در سال ۲۰۲۲ به این نقطه عطف برسیم، به این معنی که اعتبار سنج های مشتاق ممکن است مدتی صبر کنند تا بودجه خود را پس بگیرند.

یکی از بزرگترین نکات منفی معامله با اتریوم ۲ این است که چگونه تعهد زیادی از هزاران تأیید کننده های اعتبار که ارز دیجیتال خود را استیک کرده اند، می‌گیرد. این یک جهش باور است. به این دلیل که چندین مرحله اصلی دیگر مربوط به این پروژه از قبل از زمانبندی اتفاق افتاده است. همچنین این احتمال وجود دارد که در صورت بروز عوارض بیشتر، سالها طول بکشد تا اتریوم واریز شده از قرارداد یک طرفه آزاد شود و ممکن است ارزش نقدی اتریوم تا آن زمان کاهش یافته باشد.

خدمت به عنوان اعتبارسنج همچنین دارای مسئولیت ها و خطرات است. “Slashing” به این معنی است که گره ها میتوانند به دلیل عدم اقدام در جهت سود شبکه مجازات شوند. در نتیجه، این خطر وجود دارد که استیکینگ باعث شود کسی به جای بدست آوردن کریپتو، آن را از دست بدهد. یک حرکت یا موج تصادفی از طریق یک معامله نامعتبر یا آفلاین می‌تواند عواقب بزرگی به همراه داشته باشد.

۳- آیا کسی می‌تواند در استیکینگ اتریوم ۲٫۰ مشارکت داشته باشد؟

به دلیل محدودیت های تعیین شده توسط قرارداد سپرده، در واقع نه نمی‌تواند مشارکت داشته باشد.

ارقام حاصل از Etherscan نشان می‌دهد که اکنون بیش از ۱۲۶ میلیون آدرس منحصر به فرد اتریوم و ۱۱۳٫۶ میلیون اتریوم در حال حاضر در گردش است. این بدان معناست که در حال حاضر اینکه برای هر آدرس واحد یک اتریوم کامل وجود داشته باشد، امکانپذیر نیست.

در آوریل، تحقیقات Adam Cochran نشان داد که ۱۷ درصد از اتریوم فقط توسط ۱۰ آدرس نگهداری می‌شود و ۱۰ هزار آدرس برتر حدود ۹۴ درصد از منابع ارز دیجیتال را داراست. در واقع، این آمار بعید به نظر می‌رسد که یک علاقه مند به میانگین ارز دیجیتال با اتریوم کافی کار خاصی برای شروع استیکینگ نکند و از نظر ریاضی غیرممکن است که همه کسانی که علاقه مند به استیکینگ هستند ۳۲ اتریوم داشته باشند.

اما موانع دیگری نیز برای ورود وجود دارد که باید رفع شود. حتی کسانی که ۳۲ اتریوم در معرض خطر دارند ممکن است نگران باشند که دارایی آنها برای مدت طولانی بدون نقص خواهد ماند. راه اندازی و نگهداری گره اعتبارسنج نیز می‌تواند یک کار پیچیده باشد. اگرچه ممکن است کسی علاقه مند به دریافت پاداش های واقعی باشد، اما ممکن است دانش فنی یا زمان لازم برای انجام این کار را نداشته باشد.

۴- چگونه می‌توان استیکینگ اتریوم ۲ را برای همه در دسترس قرار داد؟

سیستم های استیکینگ وارد عرصه می‌شوند تا به رفع برخی از محدودیت های موجود در اتریوم ۲ کمک کنند.

این سرویس ها می‌توانند روند مشارکت در اتریوم ۲ را ساده کنند و فرصت هایی را برای کسانی که مقدار اتریوم کمتری برای مشارکت داشته باشند، فراهم می‌کند.

با این حال، مهم است که علاقه مندان به ارز دیجیتال دقت لازم را در مورد این سرویس ها شرط بندی انجام دهند تا مطمئن شوند که ارز دیجیتال آنها امن خواهد ماند.

پلتفرم هایی مانند Stkr ساخته شده توسط Ankr، اجازه می‌دهد هر کسی گره های تأیید اعتبار را که حداقل به ۰٫۵ اتریوم نیاز است را استیک کند. این ۶۴ برابر كمتر از مشاركت هایی است كه باید در قرارداد سپرده گذاری انجام شود و فرصت هایی را برای افراد بیشتر ایجاد می‌کند. سپس Stkr این وجوه را به صورت Micropools جمع کرده و آنها را به گره های اتریوم در زندگی واقعی اختصاص می‌دهد.

یکی دیگر از ویژگی های Stkr که به احتمال زیاد مورد توجه دنیای اتریوم ۲ قرار خواهد گرفت این است که کاربران در ازای اتریوم قفل شده، یک توکن مصنوعی به نام aETH دریافت می‌کنند. این توکن ها می‌توانند در برنامه های DeFi استفاده شوند یا در هر زمان فروخته شوند.

همچنین برای کسانی که مقدار بیشتری ارز دیجیتال در معرض خطر دارند، می‌تواند مزایایی داشته باشد. محدودیت سپرده با یک کلیک به این معنی است که کاربران با ارزش خالص بالا می‌توانند در معرض تکرار بعدی شبکه اصلی اتریوم قرار بگیرند بدون اینکه مجبور به کار با گره های خودشان باشند. Stkr همچنین ادعا می‌کند که در صورت عدم عملکرد ضعیف یک گره، خطر از بین رفتن سهام حذف می‌شود.

۵- این اکوسیستم چگونه کار می‌کند؟

سه نقش اساسی در اکوسیستم Stkr وجود دارد.

ارائه دهندگان، منابع محاسباتی را که گره های اتریوم ۲ را هدایت می‌کنند، تحویل می‌دهند و آنها بیمه ای را پرداخت می‌کنند که به عنوان ضمانتی در برابر عملکرد ضعیف سخت افزاری است. در صورت خسارت، این وجوه برای جبران خسارت به سهامداران داده می‌شود. اما اگر زیرساخت های آنها بدون مشکل کار کند، ارائه دهندگان نیز پاداش می‌گیرند. با ایجاد اعتبار خوب، هر زمان که نیاز به تخصیص اعتبارات جدید باشد، آنها در اولویت هستند.

متقاضیان، در غیر این صورت استیکر شناخته می‌شوند. استیکر ها کسانی هستند که می‌خواهند اتریوم خود را قفل کنند بدون اینکه خودشان گره ای را میزبانی کنند. با گذشت زمان حاکمان، مسئول تصمیم گیری برای آینده استیکینگ از طریق آرا خواهند بود و به آنها انگیزه می‌دهند تا در جهت منافع سیستم عامل کار کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا