آموزشآموزش اتریوم

شبکه و ارز دیجیتال اتریوم چیست؟

اگر بیت کوین آینده مالی جهان در نظر گرفته می‌شود، پس ارز دیجیتال اتریوم چیست؟ این سؤال برای افرادی که به تازگی وارد دنیای رمزارز‌ها شده‌اند، طبیعی و منطقی است. مخصوصاً که اتریوم و توکن بومی آن به نام اتر (Ether) را در کنار بیت کوین در اخبار و صرافی‌ها مشاهده می‌کنید. این درست نیست که اتریوم را مستقیماً رقیب بیت کوین بدانیم؛ زیرا این شبکه اهداف، ویژگی‌ها و فن‌آوری متفاوتی دارد.

اتریوم یک شبکه بلاکچین غیرمتمرکز است که با استفاده از توکن اتر کاربران را قادر می سازد تراکنش انجام دهند، از طریق استیکینگ، استفاده و ذخیره توکن‌های غیرمثلی (NFT)، تجارت ارزهای دیجیتال، بازی ها، استفاده از رسانه‌های اجتماعی و موارد دیگر سود کسب کنید. در حال حاضر شبکه اتریوم یک بلاک چین اثبات کار (PoW) است اما با اهداف اتریوم ۲٫۰ به منظور مقیاس پذیری و رویکرد سازگارتر با محیط زیست، به سمت الگوریتم اثبات سهام (PoS) حرکت می‌کند.

مطلب مرتبط: مقایسه ی اثبات کار و اثبات سهام

برخی از افراد اتریوم را نسل بعدی اینترنت می‌دانند. اگر پلتفرم متمرکز اپ استور (App Store) را وب ۲٫۰ در نظر بگیریم، شبکه‌ی غیرمتمرکز اتریوم وب ۳٫۰ است. این شبکه با عنوان “وب نسل بعد” از برنامه‌های غیرمتمرکز (DApps)، DeFi (امور مالی غیرمتمرکز یا دیفای)، صرافی‌های غیر متمرکز (DEX) پشتیبانی می‌کند. تمامی این موارد نسخه‌های خودکار و غیرقابل اعتماد و استفاده از اینترنت هستند و بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرند. DeFi در حال حاضر میلیاردها ارزش کل را که در پروژه‌ها قفل شده‌اند، نگه می‌دارد و انتظار می‌رود این رشد حتی بیشتر شود.

تاریخچه شبکه اتریوم

ویتالیک بوترین (Vitalik Buterin) در ابتدا اتریوم را برای پاسخگویی به کمبودهای بیت کوین ایجاد کرد. بوترین وایت پیپر اتریوم را در سال ۲۰۱۳ منتشر کرد که در آن جزئیات قراردادهای هوشمند، نسخه خودکار و تغییرناپذیر و امکان توسعه برنامه‌های غیرمتمرکز را فراهم می‌کند. در حالی که توسعه DApp قبلاً در فضای بلاک چین وجود داشته است، اما پلتفرم‌ها با هم تداخل ندارند. بوترین قصد داشت اتریوم شبکه‌ها را بهم متصل کند. از نظر او یکپاچگی عملکرد و تعامل DApps تنها راه سازگاری بود.

بنابراین، اتریوم ۱٫۰ ایجاد شد. به اپ استور فکر کنید: یک فضا برای ده‌ها هزار برنامه مختلف که همه از یک قانون پیروی می‌کنند. مجموعه این قوانین به سختی کد گذاری شده و بخ صورت مستقل اجرا می‌شوند و توسعه دهندگان قادر به اجرای قوانین خود در DApps هستند. در اتریوم گروه مرکزی وجود ندارد. در شبکه ارز دیجیتال اتریوم قدرت در اختیار افرادی است که به عنوان یک جامعه عمل می‌کنند.

البته ساخت چنین شبکه‌ای ارزان نیست. بوترین و بنیانگذارانش به نام‌های گاوین وود (Gavin Wood)، جفری ویلکه (Jeffrey Wilcke)، چارلز هاسکینسون (Charles Hoskinson)، میهای آلیسی (Mihai Alisie)، آنتونی دی یوریو (Anthony Di Iorio) و امیر چتریت (Amir Chetrit) با پیش فروش توکن اتر و جمع آوری ۱۸،۴۳۹،۰۸۶ دلار، بودجه لازم برای تغییر و توسعه اتریوم را تأمین کردند.

این گروه همچنین برای حفظ و توسعه شبکه اتریوم، بنیاد خود در سوئیس تأسیس کردند. اندکی بعد، بوترین اعلام کرد که بنیاد به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی فعالیت خواهد کرد که باعث ترک برخی از بنیانگذاران شد.

با گذشت زمان، توسعه دهندگان با ایده‌های غیر متمرکز خود به اتریوم آمدند. در سال ۲۰۱۶، این کاربران DAO را تأسیس کردند یک گروه دموکراتیک که تغییرات و پیشنهادات شبکه را از طریق رأی گیری انجام می‌داد. سازمان DAO طبق قرارداد هوشمند کار می‌کرد و نیاز به یک مدیرعامل را از بین برد. در عوض تغییرات با رأی اکثریت انجام می‌شد.

با این حال، هنگامی که یک هکر ناشناخته ۴۰ میلیون دلار بودجه از منابع DAO را دزدید، به دلیل سواستفاده امنیتی، با شکست روبرو شد. DAO به “هاردفورک” اتریوم رأی داد که از شبکه قدیمی جدا شد و به پروتکل جدیدی ارتقا یافت. این هارد فورک جدید نام اتریوم را حفظ کرد، در حالی که شبکه اصلی به عنوان اتریوم کلاسیک شناخته می‌شود.

چه کسی اتریوم را ساخت؟

در اواخر سال ۲۰۱۳، ویتالیک بوترین ایده خود را در وایت پیپر منتشر کرد و برای چند نفر از دوستان خود فرستاد و آنها نیز برای دوستانشان ارسال کردند. بنابراین، حدود ۳۰ نفر برای بحث پیرامون این مفهموم با ویتالیک تماس گرفتند. او بدنبال نظرات انتقادی و افرادی بود که به اشتباهات اساسی در این مفهوم اشاره کنند، اما هرگز این اتفاق نیفتاد.

در ژانویه ۲۰۱۴، این پروژه با تیم اصلی شامل ویتالیک بوترین، گاوین وود (Gavin Wood)، جو لوبین (Joe Lubin)، چارلز هاسکینسون (Charles Hoskinson)، میهای آلیسی (Mihai Alisie)، آنتونی دی یوریو (Anthony Di Iorio) و امیر چتریت (Amir Chetrit) به طور عمومی اعلام شد. بوترین همچنین اتریوم را در یک کنفرانس بیت کوین در میامی ارائه داد و فقط چند ماه بعد این تیم تصمیم گرفت برای تأمین بودجه‌­ی توسعه، تعداد زیادی اتر یعنی توکن خود را پیش فروش کند.

اتریوم چگونه کار می‌کند؟

به لطف کاربران شرکت کننده به عنوان “گره“، به جای یک سرور متمرکز. شبکه اتریوم هم مانند بیت کوین در سراسر جهان قابل دسترس است. این باعث می‌شود شبکه غیرمتمرکز شده و در برابر حملات بسیار مصون باشد و در نتیجه نتواند از بین برود. اگر یک رایانه خراب شود، مهم نیست؛ زیرا هزاران نفر دیگر شبکه را بالا نگه داشته‌اند.

اتریوم اساساً یک سیستم منفرد و غیرمتمرکز است که رایانه‌ای به نام Ethereum Virtual Machine (EVM) را اجرا می‌کند. هر گره یک کپی از آن رایانه را در خود جای داده است؛ به این معنی که هرگونه تعامل باید تأیید شود تا همه بتوانند نسخه خود را به روز کنند.

تراکنش‌ها در داخل بلوک‌های بلاک چین اتریوم ذخیره می‌شوند. ماینرها قبل از اینکه آنها را به شبکه متصل کنند و مانند سابقه تراکنش یا دفتر دیجیتال عمل کنند، اعتبار آنها را تأیید می‌کنند. استخراج برای تأیید تراکنش به عنوان الگوریتم اثبات کار شناخته می‌شود. هر بلوک یک کد ۶۴ رقمی منحصر به فرد برای شناسایی آن دارد. ماینرها قدرت کامپیوتر خود را برای یافتن این کد اختصاص می‌دهندو و اثبات می‌کنند که این کد منحصر به فرد است. قدرت رایانه‌ای آنها “اثبات” این کار است و ماینرها به خاطر تلاش هایشان به عنوان پاداش اتر می‌گیرند.

همچنین مانند بیت کوین، تمام تراکنش‌های اتریوم کاملاً عمومی است. ماینرها بلوک‌های تکمیل شده را در بقیه شبکه توزیع کرده و این تغییر را تأیید می‌کنند و بلوک ها را به نسخه جدید به دفتر سفارش تمامی کاربران اضافه می‌کنند.بلوک های تأیید شده را نمی‌توان دستکاری کرد و به عنوان یک تاریخچه در تمام تراکنش‌های شبکه نشان داده می‌شود.

ماینر‌ها پاداش خود را از کجا دریافت می‌کنند؟ هر تراکنش با هزینه‌ای به نام “گس” همراه است که توسط انجام دهنده تراکنش پرداخت می‌شود. این هزینه به ماینری که معامله را تأیید و امنتیت شبکه را فراهم می‌کند پرداخت می‌شود. گس در اصل به عنوان محدودیت عمل می‌کند و تعداد اقداماتی را که کاربر می‌تواند در هر تراکنش انجام دهد، محدود می‌کند. همچنین برای جلوگیری از اسپم در شبکه به وجود آمده است.

از آنجا که اتر بیشتر از یک توکن‌ ابزاری سودمند است، عرضه آن بی نهایت است. اتر به طور مداوم به صورت پاداش ماینر‌ها عرضه می‌شود و همچنین هنگامی که شبکه به PoS منتقل شود، با جوایز استیکینگ همراه خواهد بود. از نظر تئوری، اتر همیشه مورد تقاضا خواهد بود؛ به این معنی که تورم نباید باعث کاهش استفاده از این رمز ارز شود.

متأسفانه برای بسیاری، هزینه های گَس اتریوم بر اساس فعالیت شبکه می‌تواند بسیار بالا باشد. این به این دلیل است که یک هزینه‌ی گَس یک بلوک براساس انواع تراکنش و مقادیر متفاوت است. در نتیجه، ماینر‌ها تراکنش‌ها با هزینه‌ی گَس بالا را انتخاب می‌کنند تا کاربران برای تأیید رقابت کنند. این رقابت هزینه‌ها را بیشتر کرده و شبکه را در زمان‌های شلوغ متراکم می‌کند.

شلوغی شبکه یک مسئله‌ی مهم است که در بروز رسانی اتریوم ۲٫۰ به آن توجه شده است. در ادامه‌ی مطالب به این بروز رسانی خواهیم پرداخت.

تعامل با اتریوم نیاز به رمز ارز ذخیره شده در کیف پول دارد. این کیف پول به DApps متصل می‌شود که به عنوان گذرنامه شبکه اتریوم عمل می‌کند. از این طریق، فرد می‌تواند اتریوم بخرد، بازی کند، رمز ارز وام بدهد و همه‌ی فعالیت‌های موجود در اینترنت سنتی را انجام دهد.

به عنوان مثال، هیچ DApp وام یا بانکی نمی‌تواند کسی را بر اساس نژاد یا وضعیت مالی او رد کند. یک واسطه نمی‌تواند آنچه را “مشکوک” می‌داند مسدود کند. کاربران کنترل می‌کنند که چه کاری را چگونه انجام دهند؛ به همین دلیل بسیاری اتریوم را وب ۳٫۰ و آینده وب می‌دانند.

ارز دیجیتال اتریوم چیست

مقایسه‌ی اتریوم و بیت کوین

در حالی که بیت کوین اصلی ترین رمز ارزجهان است، جامعه اتریوم آرزوی گسترش پروژه را دارد. هدف بیت کوین استفاده از این رمز ارز به عنوان پول دیجیتالی است، اما بیت کوین محدودیت‌هایی دارد. الگوریتم بیت کوین اثبات کار یا همان استخراج است که برای مقیاس پذیری تلاش می‌کند که باعث می شود برخی باور کنند که بیشتر بیت کوین یک ذخیره ارزش مشابه طلا است. بیت کوین همچنین دارای ۲۱ میلیون کوین است که عرضه محدودی دارد.

از طرف دیگر، اتریوم قصد دارد زیرساخت‌های فعلی اینترنت را پشت سر بگذارد. این شبکه قصد دارد بسیاری از فرایندهایی را که هنوز به واسطه‌ها نیاز دارند مانند استفاده از فروشگاه برنامه یا کار با مدیران را به طور خودکار انجام دهد. اتر بیشتر به عنوان راهی برای تعامل با شبکه مورد استفاده قرار می‌گیرد تا به عنوان راهی برای انتقال پول، گرچه می‌تواند این کار را نیز انجام دهد.

توسعه دهندگان می‌توانند با استفاده از اتریوم یک توکن منحصر به فرد سازگار با اتر برای هر DApp ایجاد کنند که توکن ERC-20 نامیده می‌شود. گرچه روند کامل نیست؛ اما این بدان معنی است که تمام توکن های مبتنی بر اتریوم از نظر تکنیکال با یکدیگر همکاری می‌کنند. در حالی که شبکه بیت کوین مختص خود اوست.

اتریوم به چه چیز‌هایی دست یافته است؟

امور مالی غیرمتمرکز یا دیفای بزرگترین دستاورد شبکه اتریوم بوده است. DApp‌هایی که می‌توانند چندین عملکرد درون اکوسیستم را انجام دهند و در حدود سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ ایجاد شده و روز به روز بر محبوبیت آنها افزوده می‌شود. هرچه DApp‌ها بیشتر مورد استفاده قرار گیرند، در نتیجه از شبکه اتریوم بیشتر استفاده می‌شود.

به عنوان مثال، هنرمندان با آوردن کار خود به بلاک چین از طریق توکن‌های غیر مثلی یا NFT، میلیون ها دلار درآمد کسب می‌کنند. NFT‌ها همچنین دارای اثبات مالکیت هستند و به عنوان یک شکل امن ذخیره سازی عمل می‌کنند. در واقع این توکن یک کالای کامل برای جمع کنندگان است.

این همان دلیلی است که فرد از “مونالیزا” اصلی فقط یک نسخه بخواهد، حتی اگر یک نسخه از نسخه اصلی قابل تشخیص نباشد. NFT همچنین موارد و لوازم جانبی قابل استفاده را در بازی‌های آنلاین نشان می‌دهد. بازیکنان می‌توانند خانه‌ها و شخصیت‌های خود را با NFT به فروش بگذارند و از این طریق یک منبع درآمد ایجاد کنند.

توسعه دهندگان شبکه های اجتماعی غیرقابل سانسوری را ساختند که به کاربران اجازه می‌دهد تا به محتوای کاربران دیگر دسترس داشته باشند. بازی‌ها به کاربران این امکان را می‌دهد که در دارایی‌ها سرمایه گذاری کنند، برای رشد آنها بیشتربازی کنند و سپس برای کسب سود توکن‌های خود را بفروشند. پلتفرم‌های پیش بینی وجود دارند که به پیش بینی‌های صحیح و پلتفرم‌های مستقل پاداش می‌دهند که هزینه زیادی را دریافت نمی‌کنند.

این موارد به صورت خودکار از طریق بلاک چین و قراردادهای هوشمند مدیریت می‌شود که به‌وسیله DeFi کاربران بیش از هر زمان دیگری دارایی خود را کنترل می‌کنند.

با توجه به اینکه بیت کوین بزرگترین رمز ارز در جهان است و به عنوان آینده مالی در نظر گرفته می‌شود، شاید این سأال برای شما ایجاد شود که چرا از اتریوم استفاده کنیم و مزایای اتریوم چیست؟

 

ethereum 2

مزایای اتریوم

جدا از عدم تمرکز و ناشناس بودن، اتریوم مزایای مختلف دیگری از جمله عدم سانسور دارد. به عنوان مثال، اگر کسی چیز توهین آمیز را توییت کند، توییتر می‌تواند آن را حذف کرده و آن کاربر را مجازات کند. با این حال، در یک بستر رسانه اجتماعی مستقر در اتریوم، تنها در صورت رأی اکثریت برای انجام آن، این اتفاق می‌افتد. به این ترتیب، کاربران با دیدگاه‌های مختلف می‌توانند هر طور که صلاح می‌دانند بحث کنند و افراد می‌توانند تصمیم بگیرند که چه چیزهایی نباید گفته شود.

الزامات جامعه همچنین مانع از تصاحب کاربران بد می‌شود. کسی که قصد سو استفاده دارد برای ایجاد تغییر باید ۵۱٪ از شبکه را کنترل کند که در اکثر موارد تقریباً غیرممکن است. این امر باعث شده تا شبکه به یک سرور امن که کسی نمی‌تواند در آن نفوذ کند، تبدیل شود.

همچنین قراردادهای هوشمند وجود دارد که بسیاری از اقدامات را به طور خودکار انجام می‌دهد. برای مثال، Upwork باید در این زمینه از مشتری استفاده کند و قراردادهای پرداخت را تنظیم کند. پلتفرم کسب و کار Upwork برای پرداخت به کارمندان خود، هزینه سرور و غیره، درصدی از هر قرارداد را می‌گیرد. در وب ۳٫۰، مشتری می‌تواند به سادگی یک قرارداد هوشمند بنویسد که در آن آمده است: “اگر کار در X زمان انجام شود، دارایی پرداخت شود ” این قوانین به طور دقیق در قرارداد تنظیم شده‌اند و هر یک از طرفین پس از نوشتن، نمی‌توانند آن را دستکاری کنند.

همچنین دستیابی به اتر از همیشه آسان تر است. شرکت‌هایی مانند پی پال (PayPal) و شرکت Venmo از خرید اتریوم با ارز فیات در داخل برنامه پشتیبانی می‌کنند. در مقابل مزایا، شبکه و ارز دیجیتال دارای یک سری معایب و مشکلات است. باهم این معایب را بررسی خواهیم کرد.

معایب اتریوم

اگرچه به نظر می‌رسد اتریوم یک پلتفرم عالی است اما دارای چند مشکل است که باید آنها را حل کند. اولین مشکل مقیاس پذیری است. بوترین تصور می‌کرد اتریوم در حال حاضر وب است و میلیون‌ها کاربر همزمان در تعامل هستند. با این حال، به دلیل الگوریتم اجماع اثبات کار PoW، چنین تعاملی با زمان تأیید اعتبار بلوک و هزینه‌های گَس محدود می‌شود. علاوه بر این، غیرمتمرکز سازی یک مانع است. یک نهاد متمرکز، مانند ویزا، همه چیز را مدیریت کرده و روند تراکنش را کامل می‌کند.

دوم، قابلیت دسترسی وجود دارد. توسعه اتریوم پر هزینه است و تعامل با کاربرانی که با این فن‌آوری آشنا نیستند چالش برانگیز است. برخی از پلتفرم‌ها به کیف پول خاص نیاز دارند؛ به این معنی که شخص باید اتر را از کیف پول فعلی خود به کیف پول مورد نیاز منتقل کند. این یک اقدام غیرضروری برای کاربران قدیمی در اکوسیستم مالی فعلی ما است و کاری برای مبتدیان نیست.

مطمئناً، پی پال پشتیبانی از رمز ارز‌ها را اضافه می‌کند، اما کاربران نمی‌توانند کارهای زیادی انجام دهند. این پلتفرم باید با DeFi و DApps ترکیب شود تا قابلیت دسترسی را افزایش دهد. استفاده از اتریوم به ساده سازی نیاز دارد. یادگیری بلاک چین با استفاده از آن بسیار متفاوت است.

شبکه ارز دیجیتال اتریوم

چه برنامه‌هایی روی شبکه اتریوم گسترش یافتند؟

اتریوم حتی برای افرادی تازه کار، می‌­تواند دنیای برنامه‌­های غیرمتمرکز را بگشاید. چنین اتفاقی، می­‌تواند جهشی انقلابی برای فن‌آوری بلاک چین باشد که آن را به پذیرش عموم نزدیک ­تر کند. در حال حاضر، شبکه به راحتی از طریق مرورگر بومی خود، Mist، قابل دسترسی است. این مرورگر علاوه بر اینکه یک رابط مساعد برای کاربران است، یک کیف پول دیجیتال برای ذخیره و تجارت اتر فراهم می‌­کند. از همه مهم‌تر، کاربران می­‌توانند قراردادهای هوشمند را نوشته، مدیریت و اجرا کنند. روش دیگر دسترسی به شبکه اتریوم از طریق افزونه‌­ی متامسک (MetaMask) برای گوگل کروم و فایرفاکس است.

پلتفرم اتریوم این پتانسیل را دارد که صدها صنعتی را که در حال حاضر به صورت متمرکز کنترل می­‌شوند مانند بیمه، دارایی، املاک و مستغلات و غیره، به طور جدی مختل کند. در حال حاضر، این پلتفرم برای ایجاد برنامه­‌های غیرمتمرکز برای طیف گسترده‌­ای از خدمات و صنایع مورد استفاده قرار گرفته است که در زیر لیستی از موارد قابل توجه ذکر شده است:

  • Gnosis: یک بازار پیش بینی غیرمتمرکز است که کاربران را قادر می­‌سازد برای هر چیزی از آب و هوا گرفته تا نتایج انتخابات رای دهند.
  • Ether Tweet: این برنامه عملکرد خود توییتر را دارد و یک بستر ارتباطی بدون سانسور را برای کاربران فراهم می­‌کند.
  • Etheria: کاملاً شبیه Minecraft به نظر می­رسد، اما بطور کامل در بلاک چین اتریوم قرار دارد.
  • Weifund: پلت فرمی باز برای کمپین­ های سرمایه­ گذاری دسته جمعی که قراردادهای هوشمند را اجرا می‌­کند.
  • Uport: شناسه ای خود کنترل کننده به کاربران ارائه می­‌دهد که توسط آن راستی آزمایی ­ها، ورود به سیستم بدون گذرواژه، تراکنش ­های دیجیتالی و تعامل با برنامه­ های اتریوم انجام می‌شود.
  • Provenance : هدف این پروژه ایجاد چارچوبی باز و در دسترس از اطلاعات برای مصرف‌کنندگان در مورد خریدهایشان است تا بتوانند انتخابی آگاهانه داشته باشند. این کار از طریق ردیابی منشأ و تاریخچه ­­ی محصولات انجام می­‌شود.
  • Augur: یک بازار پیش بینی سورس باز است که به پیش‌بینی ‌های درست پاداش می­‌دهد.
  • Alice: سکویی است که هدف آن ایجاد شفافیت در بودجه اجتماعی و امور خیریه از طریق بلاک چین است.
  • Bitnation: اولین کشور مجازی جهان و یک حوزه قضایی در بلاک چین است. این برنامه شامل بسیاری از عملکردهای مشابه یک کشور سنتی مانند بیمه، آموزش، کارت شناسایی و برنامه­های دیپلماتیک از جمله برنامه ­هایی برای سفیران و پناهندگان و بسیاری موارد دیگر می­‌باشد.
  • Ethlance: یک پلتفرم مستقل برای تبادل کار با اتر به جای سایر ارزهاست.

از چه راه‌هایی می‌توان اتریوم بدست آورد؟

دو روش اصلی برای بدست آوردن اتر وجود دارد: استخراج و خرید اتریوم.

رایج ­ترین و شاید راحت­ ترین راه بدست آوردن اتر، خرید آن از صرافی یا بازار معاملاتی مانند پینگی است. تنها کاری که باید انجام دهید این است که وارد صفحه پینگی شوید و یک حساب کاربری ایجاد کنید. با ایجاد حساب کاربری و تأیید احراز هویت به راحتی روی گزینه خرید اتریوم کلیک کنید و رمز ارز‌های شما به راحتی به کیف پول شما واریز می‌شود. کیف پولی محلی برای دریافت، ذخیره و ارسال رمز ارز‌ها است.

همچنین، شما می‌­توانید از طریق بازار معاملاتی پینگی با استفاده از تتر و واریز ریال اتریوم بدست آورید.

ethereum 3

روش دیگر برای بدست آوردن توکن­‌های اتر، استخراج آنها است. ماینینگ اتریوم از طریق الگوریتم اثبات کار انجام می‌شود؛ یعنی ماینرها با استفاده از قدرت محاسباتی خود یک مسئله پیچیده ریاضی را حل می­ک‌نند تا بتوانند بلاک و مجموعه­‌ای از اقدامات را در شبکه تأیید کنند. ماینرهایی که موفق به انجام این کار می­‌شوند به ازای هر بلاک استخراج شده پاداش دریافت می­‌کنند.

مطلب مرتبط: معرفی ۱۰ نرم افزار استخراج اتریوم

آینده‌ی اتریوم چگونه خواهد بود؟

اتریوم به آرامی در حال برووز رسانی به اتریوم ۲٫۰ است که انتظار می‌رود که از الگوریتم اثبات کار به اثبات سهام تغییر می‌یابد. برنامه ریزی شده از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲، شبکه اتریوم در حال کار بر روی ادغام با Beacon Chain، اولین ویژگی جدید اتریوم ۲٫۰ است.

آینده‌ی اتریوم

Beacon Chain در نگاه اول تغییر چندانی نمی‌کند، اما تغییرات اساسی لازم برای ارتقا در آینده مانند شاردینگ (Sharding) را اضافه می‌کند. مسئله مقیاس پذیری که قبلاً بحث شد را به خاطر می‌آورید؟ زنجیره‌های شارد و فرآیند شاردینگ قسمت عمده‌ای از حل هرگونه مقیاس پذیری است.

شاردینگ عملی برای گسترش تراکنش در شبکه‌ بلاک چین چندگانه و کوچکتر است. این شبکه‌های کوچکتر را می‌توان توسط کاربران با سخت افزار ضعیف تری اجرا کرد؛ زیرا فقط به جای کل شبکه فقط باید اطلاعات مربوط به آن را ذخیره کنند. اساساً، شاردینگ اعتبار سنجی اتریوم را در دسترس قرار می‌دهد.

افراد مشهور از NFT استفاده می کنند و افزایش آگاهی عمومی در مورد بلاک چین در حال افزایش است. با این حال، تمام این فعالیت‌ها منجر به هزینه‌های بالای تراکنش و زمان بیشتر برای تأیید شده است که نیاز به بروز رسانی اتریوم ۲٫۰ را نشان می‌دهد.

بخشی از این راه‌حل‌ها در الگوریتم اثبات سهام آورده شده‌ است.در الگوریتم اثبات سهام اعتبار سنج‌ها جایگزین ماینر‌های استخراج می‌شوند، کسانی که بلاک چین اتریوم را ذخیره کرده و تراکنش‌ها را اعتبار سنجی می‌کنند. اعتبار سنج‌ها مدل دیگری از گره‌ها هستند.

برای تبدیل شدن به یک اعتبار سنج حداقل باید ۳۲ اتر در اتریوم ۲٫۰ داشته باشید. اعتبارسنج‌ها با اختصاص دادن رایانه متصل به شبکه و اعتبار سنجی شبکه به عنوان پاداش اتر دریافت می‌کنند.

مفوم کلی اثبات سهام این است که این یک الگوریتم سریع‌تر و در دسترس تر از اجماع بلاک چین ارائه دهد. این کار به سخت افزار‌های استخراج نیاز ندارد؛ به این معنی که هر کسی با دارایی و یک دستگاه می‌تواند در آن شرکت کند. از نظر تئوری، این دسترسی باید باعث رشد و توسعه شبکه شود. هرچه تعداد اعتبارسنج‌ها بیشتر باشد، بلوک‌های بیشتری اعتبارسنجی می‌شوند. با گسترش اعتبارسنج‌ها امنیت اتریوم نسبت به قبل بیشتر غیرمتمرکز می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا